02.02.2021

Θεραπευτικές επιλογές

επιστροφή

 

 

Ο σχεδιασμός της θεραπείας εμπλέκει μία διεπιστημονική ιατρική ομάδα. Αυτό συνεπάγεται συνήθως μια συνάντηση διαφόρων ειδικών, που αποκαλείται ογκολογικό συμβούλιο. Σε αυτή τη συνάντηση, θα συζητηθεί ο σχεδιασμός της θεραπείας.

Ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο, το στάδιο του καρκίνου, την ηλικία, τη γενική κατάσταση του ασθενούς, οι θεραπευτικές επιλογές είναι:

 

  • Τοπική παρέμβαση με χειρουργείο ή ακτινοβολία
  • Συστηματικές θεραπείες με φάρμακα που επιδρούν σε όλο τον οργανισμό, όπως η χημειοθεραπεία και οι στοχευμένες θεραπείες.

Μερικές φορές η καλύτερη επιλογή είναι ο συνδυασμός αυτών των θεραπειών.

Η πιθανότητα ίασης του καρκίνου εξαρτάται από το εάν είναι χειρουργικά εξαιρέσιμος ή όχι. Ένας όγκος θεωρείται εξαιρέσιμος όταν φαίνεται να είναι εντοπισμένος στο πάγκρεας και δεν διηθεί παρακείμενους ιστούς ή άλλα όργανα του σώματος.

Οι θεραπείες που αναφέρονται παρακάτω έχουν τα οφέλη, τους κινδύνους ,τις ενδείξεις και τις αντενδείξεις τους. Συνιστάται οι ασθενείς να συμβουλεύονται τους ογκολόγους σχετικά για τα σχετικά οφέλη και τους κινδύνους κάθε θεραπείας. Για ορισμένες θεραπείες, είναι διαθέσιμες αρκετές επιλογές και η απόφαση θα πρέπει να ληφθεί σταθμίζοντας τα αντίστοιχα οφέλη και τις παρενέργειες των θεραπειών.

Εάν ο χρόνος το επιτρέπει, ο ασθενής μπορεί να επιθυμεί να έχει μια δεύτερη γνώμη από άλλο γιατρό ή ομάδα γιατρών. Αυτό μπορεί να του δώσει περισσότερες πληροφορίες και να τον κάνει να αισθανθεί πιο σίγουρος για το θεραπευτικό πλάνο.

 

  • Σχεδιασμός θεραπείας για τα στάδια 0, IA και IB

Σε αυτά τα στάδια ο όγκος περιορίζεται στο πάγκρεας και δεν επεκτείνεται στους λεμφαδένες ή σε άλλα σημεία του σώματος. Για αυτά τα στάδια, η καθιερωμένη θεραπευτική επιλογή είναι αφαίρεση ολόκληρου ή μέρους του παγκρέατος, μαζί με παρακείμενους ιστούς ή όργανα. Υπάρχουν διαφορετικές χειρουργικές τεχνικές ανάλογα με την εντόπιση του όγκου. Προτείνεται επιπλέον η φαρμακευτική θεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία.

 

  • Σχεδιασμός θεραπείας για το στάδιο IIA

Ο όγκος έχει επεκταθεί έξω από το πάγκρεας, στο δωδεκαδάκτυλο, στον χοληδόχο πόρο και σε άλλους ιστούς που περιβάλλουν το πάγκρεας, εκτός από τα μεγάλα αιμοφόρα αγγεία και τα μείζονα νεύρα. Δεν έχει εξαπλωθεί σε λεμφαδένες ή σε άλλα σημεία του σώματος.

Η καθιερωμένη θεραπεία όταν ο όγκος είναι εξαιρέσιμος είναι η αφαίρεση του παγκρέατος. Επιπλέον προτείνεται φαρμακευτική θεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία.

 

Σχεδιασμός θεραπείας για το στάδιο IIB και III

Ο όγκος έχει επεκταθεί έξω από το πάγκρεας, στο δωδεκαδάκτυλο, στον χοληδόχο πόρο και σε άλλους ιστούς που περιβάλλουν το πάγκρεας, εκτός από τα μεγάλα αιμοφόρα αγγεία και τα μεγάλα νεύρα και ακόμα έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες, αλλά όχι σε άλλα σημεία του σώματος. Μπορεί επίσης να έχει διηθήσει μεγάλα αιμοφόρα αγγεία και μεγάλα νεύρα, ανεξάρτητα από τη διήθηση των λεμφαδένων.

Στην περίπτωση που οι όγκοι έχουν διηθήσει τα μεγάλα αιμοφόρα αγγεία εμποδίζεται η χειρουργική εξαίρεση του όγκου. Η χειρουργική επέμβαση δε βοηθά τους ασθενείς να ζήσουν περισσότερο. Γι’ αυτό εάν γίνει χειρουργείο, γίνεται για να ξεφράξει τον αποφραγμένο χοληδόχο πόρο ή για να παρακάμψει αποφραγμένο τμήμα λεπτού εντέρου. Η συνήθης θεραπευτική επιλογή είναι η φαρμακευτική θεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία.

 

  • Σχεδιασμός θεραπείας για το στάδιο IV

Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε άλλα σημεία του σώματος.

Η φαρμακευτική θεραπεία είναι η κύρια θεραπεία στο στάδιο αυτό, με στόχο την παράταση της ζωής και όχι τη θεραπεία του ασθενούς. Επιπλέον ανακουφιστικά μπορεί να χρησιμοποιηθούν και άλλες θεραπείες όπως ακτινοθεραπείες ή τοποθέτηση ενδοαυλικής πρόθεσης (stent) στο χοληδόχο πόρο σε περίπτωση που έχει φράξει, για να τον κρατήσει ανοιχτό.

Η θεραπεία με στόχο την ίαση δεν αποτελεί επιλογή σε αυτό το σημείο, αντιθέτως πρέπει να γίνει προσπάθεια μείωσης των συμπτωμάτων.

 

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ή ΥΠΟΤΡΟΠΗΣ

Εάν ο καρκίνος συνεχίζει να μεγαλώνει κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή αν υποτροπιάσει, οι θεραπευτικές επιλογές εξαρτώνται από την έκτασή του, την κατάσταση της υγείας του ασθενούς, τις προηγούμενες θεραπείες στις οποίες έχει υποβληθεί και την επιθυμία του για περαιτέρω θεραπεία. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσει το σκοπό της κάθε περαιτέρω θεραπείας, καθώς επίσης τα οφέλη και τους κινδύνους από αυτές. Οι συνήθεις θεραπείες είναι οι φαρμακευτικές θεραπείες ή οι ακτινοβολίες, εντούτοις μπορεί να αποδειχθεί ότι δε μπορούν να ελέγξουν πλέον τη νόσο. Στην περίπτωση που ο ασθενής επιθυμεί να συνεχίσει τη θεραπεία του μπορεί να ενταχθεί σε κλινικές μελέτες για νέες θεραπείες για τον παγκρεατικό καρκίνο. Παρόλο που αυτές δεν αποτελούν πάντα τις καλύτερες θεραπευτικές επιλογές, μπορεί να βοηθήσουν τόσο αυτόν όσο και τους μελλοντικούς πάσχοντες από καρκίνο του παγκρέατος.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

 

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

 

Υπάρχουν διάφοροι τύποι χειρουργικών επεμβάσεων για τον καρκίνο του παγκρέατος. Η χειρουργική επέμβαση για ασθενείς σε πιο πρώιμο στάδια παγκρεατικού καρκίνου διενεργείται με σκοπό την ολοκληρωτική αφαίρεση του όγκου. Συζητείστε με τον γιατρό σας τη δυνατότητα να σας παραπέμψει σε νοσοκομείο εξειδικευμένο στις χειρουργικές επεμβάσεις για τον καρκίνο του παγκρέατος. Οι τύποι της χειρουργικής επέμβασης είναι οι ακόλουθοι:

  • Εγχείρηση-Whipple (παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή)
  • Ολική παγκρεατεκτομή
  • Περιφερική παγκρεατεκτομή
  • Ενδοαυλικές προθέσεις (Stents)

Επιπλοκές του χειρουργείου.

Η αιμορραγία είναι μια πολύ κοινή επιπλοκή μετά από το χειρουργείο. Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν τη καθυστέρηση στη κένωση του στομάχου και κατά συνέπεια δυσπεψία και διατροφική ανεπάρκεια καθώς και διαρροή παγκρεατικών υγρών που μπορεί να διαβρώσουν και να καταστρέψουν τους περιβάλλοντες ιστούς.

Το πάγκρεας παράγει σημαντικά ένζυμα και ορμόνες για τη πέψη των τροφών και το μεταβολισμό της γλυκόζης. Όταν το πάγκρεας αφαιρείται αυτά δεν είναι πλέον διαθέσιμα. Η λήψη συμπληρωμάτων παγκρεατικών ενζύμων από το στόμα μπορεί να βοηθήσει στην πέψη. Εν τούτοις, μακροχρόνια γαστρεντερική δυσλειτουργία εμφανίζεται σε πολύ λίγους ασθενείς μετά από χειρουργική επέμβαση .

Επιπλέον το πάγκρεας παράγει ορμόνες απαραίτητες για το μεταβολισμό της γλυκόζης. Εάν το πάγκρεας αφαιρεθεί πλήρως (ολική παγκρεατεκτομή), θα εμφανιστεί σακχαρώδης διαβήτης ως αποτέλεσμα της έλλειψης ινσουλίνης η οποία παράγεται από το πάγκρεας. Στην περίπτωση αυτή, ο ασθενής θα πρέπει να ξεκινάει εξατομικευμένη θεραπεία με ινσουλίνη από ειδικούς.

 

ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

 

Η χημειοθεραπεία είναι εξαιρετικά συνηθισμένη θεραπεία για τον καρκίνο κατά την οποία χρησιμοποιούνται διάφορα φάρμακα για να καταστρέψουν τα ταχέως πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα, όπως τα καρκινικά κύτταρα. Μερικές φορές χορηγείται πριν τη χειρουργική επέμβαση, για να συρρικνωθεί ο όγκος πριν διενεργηθεί η εγχείρηση. Σχεδόν πάντα χορηγείται μετά τη χειρουργική επέμβαση, για να μειωθεί ο κίνδυνος επανεμφάνισης του καρκίνου. Για ασθενείς με πιο προχωρημένο καρκίνο, η χημειοθεραπεία μερικές φορές χρησιμοποιείται για να συρρικνωθεί ο όγκος και να επιβραδυνθεί η εξέλιξη της νόσου. Τα φάρμακα της χημειοθεραπείας χορηγούνται είτε από του στόματος είτε ενδοφλεβίως (μέσω έγχυσης).

Ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χημειοθεραπεία .

Εξαρτώνται από τα χορηγούμενα φάρμακα, τη δόση τους και τα ατομικά χαρακτηριστικά του ασθενή. Ο συνδυασμός διαφόρων φαρμάκων συνήθως οδηγεί σε περισσότερες παρενέργειες από ότι η χρήση ενός φαρμάκου. Κάθε ανεπιθύμητη ενέργεια πρέπει να αναφέρεται στον θεράποντα ιατρό, ώστε να δίνει τις ανάλογες οδηγίες.

Οι πιο συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν:

  • Έλκη στο στόμα
  • Διάρροια
  • Ναυτία και/ ή έμετος
  • Απώλεια μαλλιών
  • Κόπωση
  • Δερματικές αλλοιώσεις
  • Πόνο και μούδιασμα χειρών και ποδών.

Πολλές από τις παρενέργειες μπορεί να ελεγχθούν με προληπτικές ή συμπτωματικές θεραπείες.

 

ΑΚΤΙΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

 

Η ακτινοθεραπεία είναι μία μορφή αντικαρκινικής θεραπείας που χρησιμοποιεί υψηλής ενέργειας δέσμες ακτινοβολίας, για να υποβοηθηθεί η συρρίκνωση του όγκου. Χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά από τη χειρουργική επέμβαση ή τη χημειοθεραπεία στη θεραπεία του παγκρεατικού καρκίνου, επειδή ο καρκίνος του παγκρέατος είναι γενικώς ανθεκτικός στις ακτινοβολίες. Χρησιμοποιείται μερικές φορές για τη θεραπεία του καρκίνου του παγκρέατος που δεν έχει εξαπλωθεί, αλλά δε μπορεί να αφαιρεθεί χειρουργικά. Επίσης, χρησιμοποιείται μερικές φορές, για να ελέγχονται οι πόνοι.

Επιπλοκές της ακτινοθεραπείας.

Όπως συμβαίνει στη χημειοθεραπεία, η ακτινοβολία προσβάλλει υγιή κύτταρα καθώς και καρκινικά κύτταρα. Οι επιπλοκές της μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, δερματικές αλλοιώσεις, εγκαύματα, απώλεια της όρεξης και ναυτία. Οι περισσότερες επιπλοκές βελτιώνονται εντός λίγων εβδομάδων μετά το πέρας της θεραπείας.

Newsletter

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τα νέα του συλλόγου μας.

.

Κ.Ε.Φ.Ι. - Σύλλογος Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων & Ιατρών Αθηνών

Λουίζης Ριανκούρ 29, 5ος όροφος,
11523, Αθήνα
τηλ: 210 6468222, 210 3244390
fax: 210 6468221
e-mail: info@anticancerath.gr

Created by Gravity.gr

Κ.Ε.Φ.Ι. - Σύλλογος Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων & Ιατρών Αθηνών

ΚΕΦΙ Σύλλογος Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων Ιατρών Αθηνών

Λουίζης Ριανκούρ 29, 5ος όροφος, 11523, Αθήνα
τηλ: 210 6468222, 210 3244390
fax: 210 6468221
e-mail: info@anticancerath.gr

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης και την ανάλυση της επισκεψιμότητας μας.
Δείτε τους ανανεωμένους όρους χρήσης για την προστασία δεδομένων και τα cookies..